(geen titel)

auke reuvers | gedichten

1 |

het was een mistige novemberavond
licht viel zwaar uit een verre lantaarn
de maan was al dagen niet gezien
je kon het als lucht bewaren
in een andere tijd misschien

2 |

nu we hier zo zitten
wat ik me afvroeg
spring je weleens
over de horizon

hoe bedoel je

zoals ik het zeg
over de horizon
springen

ja soms misschien
ik denk heus wel
verder dan mijn neus
als je dat bedoelt

snap ik
maar begrijp je
eigenlijk wat zegt
de horizon jou

gewoon
horizon
ik ben niet gek
ik ga niet dat ik denk

3 |

eigenlijk nog steeds
hetzelfde liedje dus
en wat ze verder zei
ze praat tegenwoordig
met overledenen

echt

ja ze zit bij een medium
ze voelt en weet dingen
die ze helemaal niet zou
mogen voelen of weten
zegt ze

apart

ja zeg dat wel
vroeger was het
de wichelroede
en nu dus dit

ja

allemaal vluchtgedrag
als je het mij vraagt
dan denk ik
kijk het beest in de bek

ja

je kunt wel op een stoel
gaan zitten met van die
plakkers op je hoofd
maar zo werkt dat niet

nee

en nu beweren dat
je met doden praat

ja

trouwens weet je wie
uit elkaar gaan

4 |

en hier dan
zicht op de rest
van uw leven
de dood en
of er meer is
dat bestaan
een vlieg
op de ruit
bleek te zijn
gelieve
bedachtzaam